minsan (10-12-09)

saan man ako bumaling ikaw ang nakikita ko

kahit sa pagpikit ng mata, hindi ka mawala sa diwa ko

ano ba ang ginawa mo? bakit ako nagkakaganto?

naguguluhan ako, sagutin mo naman ako

walang oras na di kita naaalala

ang mga ngiti mo sa akin ay nagbibigay ng saya

saan man ako pumunta ay hinahanap hanap ka

di ko alam ang dahilan bakit nais kang makasama

bawat sandaling kapiling ka’y laging nagugunita

hindi ko maunawaan ano nga bana meron ka?

itong sinasabi ng isip ko ay tila naiiba

sa isinisigaw ng puso kong iba ang dinidikta

masakit sa akin ang ginawang paglayo

upang pigilin ang nadaramang pagsuyo

,ahirap para sa akin ang ika’y nasasaktan

lalo na’t alam ko na isa ako sa dahilan

sana’y di nalang nalaman ang totoo

kung ito naman ang sanhi ng iyong paglaho

sapat nang maipadama ang nararamdaman

kahit minsan sa panaginip lamang..

untitled

I haven’t guess we would go like this

If i just have a clue, I wouldn’t ask you who she is

I just want to be sure of the doubt in me

but this is not what i supposed to be

Now i’m blaming myself of what i have done

I pity myself now that you’re gone

If only you have’t yold me the truth

maybe it would not come out to this fruit

I don’t know now how to bring you back

because when you changed it brought me to shock

but still I’m hoping that someday

we could be the same as another day..

Memories (The Truth)

As I write the letters of this note

I am wishing you’re here writing a quote

I missed the time we write together

Could we repeat it again or never?

Just when I completed one stanza

I am hoping you could write another stanza

All the lines of this poem are not complete

Could we write another sheet?

Now two stanzas were made

You’re writing another line is I prayed

If I just could turn back the time

 I would return it to the time you haven’t decline

I know it might not be fair 

To make you feel how much I love and care

Because for me you’re just a brother

And I want it to last forever

Why couldn’t I let you go?

It is because maybe someday I might know

 That my love for you is more than a brother

But it is too late because you’re happy with her….

Note: I would like to thank melody for typing and editing this poem…

missing piece in me

My endless sleep has awaken

But all my nightmares still remain

Alone in this empty room where my tired body laid

I opened my eyes but the darkness didn’t fade

The cold wind that touches my skin

Pamphers me and my whole being

My soul was filled with too much sadness

But still there is no one who could witness

I could still remember the smile on your face

Now it was chasing me in this cold empty place

I could still recall the times you wiped up my tears

And make me believe that there’s nothing I should fear

I am now lost in this grave of long lasting grieves

But where are you? Why do you have to leave?

When you go, you brought a part of me

Please come back cause you’re the missing piece in me

sino ako…?

       tumatakbo ang panahon na tila ang bukas ay bahagi na lamang ng isang madilim  na kahapon.. minasdan ko ang paligid at ang walang hanggang kadilimang bumabalot rito.. nagising akong naririnig ang malakas na pagpatak ng ulan mula sa langit.. namulat akong damang dama ang malamig na pakiramdam na bumabalot sa aking kaibuturan. biglang lumiwanag ang lahat.. gamit ang maliit na liwanag na nagmumula sa kandila ay inumpisahan kong isulat ang lahat ng mumunting salitang sumsigaw sa aking isipan.. tumigil ako sandali.. nag isip ng malalim.. aking napag tanto na ang panahon ay lumilipas ng hindi namamalayan. ang mumunting mga kamay ng orasan ay unti unting umiikot ng hindi natin napapansin.. kay bilis ng oras.. parang kailan lang.. isang nilalang ang isinilang sa mundo. isang munting iyak ang narinig sa apat na sulok ng isang silid. at eto sya ngayon, nagsusulat, hindi alam kung ano ang patutunguhan ng bawat letrang isinusulat ng kanyang kamay… isang masaklap na katotohanan, pero lahat tayo, tumatanda, nababago.. at sa ating pagtanda, humaharap tayo sa iba’t ibang yugto ng buhay kung saan may pintong nagsasara, at panibagong nagbubukas! at sa bawat kwentong ito, saan nga ba hahantong ang isang paglalakbay na hindi alam kung san patutungo?

            sino nga ba ako? bakit ba ako nandito? ano nga ba ang kahahantungan ko? ano nga ba ang halaga ko!? pilit kong hinahanap ang sagot sa aking katanungan na bumabagabag sa aking isipan… kilala ko na nga ba ang sarili ko? o patuloy nalamang ba akong magtatago sa likod ng aking anino?

            sa kadiliman, hinahanap ko ang sarili ko.. gusto kong sumigaw na ako lang ang makadidinig! gusto kong umiyak na ako lang ang makakakita! gusto kong tumakbo patung kung saan! pero bakit hindi ko magawa? wala na akong tinig upang sumigaw! wala na kong luhang mailuluha pa! wala na akong lakas para tumakbo!

           tumingin ako sa salamin, pinagmasdan ko ang babaeng nakita ko sa harap nito.. nakatingin sya saki.. ang mga mata nya na tila nagtatanong.. nakita ko sa mga mata nya ang mumunting butil ng perlas na nagkukubli sa kanyang mga ngiti.. butil ng perlas na nakahandang kumawala oras na hindi na makayanan ang pagdurusang kanyang nadarama.. nakita ko sa kanyang mga labi nagkukubli ang kalungkutang dala ng pag-iisa at pagkaligalig.. sinubukan ko siyang tanungin subalit hindi siya sumagot.. sa halip ay ibinabato nia sa akin ang mga tanong na pilit kong hinahanapan ng sagot..nakikita ko sa kanyang mga mata ang panunumbat sa kung anong kinahantungan ko ngayon! ang mga labi nyang naninisi kung bakit ako nagkaganito.. dito bumuhos ang mga luhang matagal kong ikinubli sa aking mga ngiti ng mahabang panahon.. at nakita ko siya, umiiyak siya kasama ko.. sabay kaming lumuha hanggang maubos ang mga luhang matagal ng itinatago,, muli ko siyang tinignan.. nalaman kong di ako nag iisa.. sumilay sa king mukha ang labios na kaligayahan.. at nakita ko.. ngumiti siya.. bagama’t mababanaag padin sa kanyang mga mata ang bakas ng pagluha, ngumiti siya na walang bahid ng kalungkutang itinatago.. wala na ang kalungkutang kanina’y nagkukubli sa kanyang mga mata.. 

            sumaglit akong nag isip kung sino siyang talaga,, muli ko siyang tinanong subalit hindi padin siya sumagot…. nalaman ko sa sarili ko na kilala ko ang babaeng kaharap ko sa salamin.. subalit pano ko sya makikilala kung maging ang sarili ko ay hindi ko kilala.. paano ko makikilala ang babae sa salamin na walang iba kundi ako???